farmakologiczne uspokojenie

Przymusowe podanie leku uspokajającego (sedacja), gdy deeskalacja i przytrzymanie nie wystarczają, a pacjent nadal zagraża sobie lub innym. Lek podaje się zgodnie ze zleceniem lekarza lub obowiązującymi procedurami, dopiero po wykluczeniu hipoglikemii i przyczyn organicznych, a pacjenta stale monitoruje się po podaniu (SpO2, oddech, tętno, ciśnienie, przytomność).

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.