Laryngoskopia bezpośrednia

Technika laryngoskopii, w której osoba intubująca patrzy na krtań bezpośrednio, po linii wzroku (po linii prostej z oka); wymaga ustawienia w jednej linii osi jamy ustnej, gardła i krtani (pozycji węszącej), a w trudnej drodze oddechowej bywa często ograniczona.

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.