Odbarczenie igłowe

Ratunkowe wkłucie igły odbarczające odmę prężną, wykonywane w 2. przestrzeni międzyżebrowej w linii środkowoobojczykowej albo w 4.–5. przestrzeni międzyżebrowej w linii pachowej przedniej, zawsze po górnym brzegu żebra (bo po dolnym biegnie pęczek naczyniowo-nerwowy). Charakterystyczny syk uchodzącego powietrza potwierdza odbarczenie; zabieg jest pomostem do drenażu klatki w szpitalu.

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.