Ostra niewydolność lewokomorowa

Nagła niewydolność lewej komory, która przestaje nadążać z przepompowaniem krwi (np. w zawale, przełomie nadciśnieniowym, zaburzeniach rytmu). W efekcie krew cofa się do krążenia płucnego i prowadzi do kardiogennego obrzęku płuc.

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.