Przewlekła obturacyjna choroba płuc

Przewlekła choroba układu oddechowego typowa dla palaczy (i byłych palaczy) po 40. roku życia, przebiegająca z tylko częściowo odwracalną obturacją oskrzeli; jej zaostrzenie najczęściej wywołuje infekcja dróg oddechowych. W przeciwieństwie do astmy obturacja nie wraca w pełni do normy, a cel kontrolowanej tlenoterapii jest niższy (88–92% wobec 94–98% w astmie).

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.