Pozycja węsząca

Ułożenie głowy z lekkim zgięciem szyi do przodu (podłożenie ok. 7–10 cm pod potylicę) i jednoczesnym wyprostem głowy w stawie szczytowo-potylicznym. Ustawia w jednej linii trzy osie — jamy ustnej, gardła i krtani — dzięki czemu wejście do tchawicy staje się widoczne. U pacjenta urazowego rezygnuje się z odginania głowy na rzecz stabilizacji w linii.

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.