Przestrzeń martwa (anatomiczna)

Powietrze w górnych i przewodzących drogach oddechowych (ok. 150 mL), które przy oddychaniu się porusza, ale nigdy nie dociera do pęcherzyków i nie bierze udziału w wymianie gazowej. Przy płytkich, szybkich oddechach stanowi większość każdej porcji powietrza, więc pacjent może się dusić mimo pozornie prawidłowej wentylacji minutowej.

Definicja pochodzi z treści lekcji wskazanej wyżej.